Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre. A wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!» Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. (Rdz 1,25- 27)

Wyobraź to sobie –  zatrzymaj się nad przeczytanym Słowem. Spróbuj zobaczyć, jak właśnie Ciebie Bóg stwarza na swój obraz i podobieństwo. Jak powołuje Cię do istnienia, z pieczołowitością i wielką miłością. On pragnie, abyś istniała.

Poproś dzisiaj umiejętność zobaczenia jak wielkim i pięknym dziełem Bożym jesteś.

Pomyśl o tym: Proces stwarzania świata był rozłożony w czasie, wiele dzieł wyszło wtedy spod ręki Boga. Koroną stworzenia jest jednak człowiek – wszystko inne było “dobre”, ale tylko człowiek jest stworzony na obraz i podobieństwo Boże. Zapytaj dziś siebie – jak patrzysz na siebie, jak siebie postrzegasz? Porozmawiaj o tym z Jezusem. Proś Go, abyś umiała zobaczyć całe swoje piękno i wielkość. Jesteś przecież stworzona z czułością.

Dzisiaj: W Twojej codzienności – choć jeden raz w ciągu dnia zatrzymaj się, po to, aby powiedzieć Panu Bogu:”Sławię Cię, żeś mnie tak cudownie stworzył; godne podziwu są Twoje dzieła.”(z psalmu 139)

(tekst rozważania: Ania)

Nowenna przed uroczystością Najświętszego Serca Pana Jezusa – “Sercowa sprawa, czyli o czułości Pana Boga”, dzień 1